Très.B, très dommage

Vanavond kwam bij DWDD het bandje Très.B optreden, een internationaal trio met een Poolse zangeres, een Deens/Engelse gitarist en een Nederlands/Amerikaanse drummer. En ze komen uit Maastricht! Nou ja, daar zijn ze met hun bandje begonnen. Ze zijn zeer talentvol en zijn tweede geworden bij de Nu of Nooit competitie in 2008 (de winnaar daarvan mag optreden op Pinkpop). Ik had ze eerlijk gezegd nog niet eerder horen optreden, maar ik ben de zangeres Misia wel enkele keren tegengekomen in de afwaskeuken van het MECC (voor ik mijn huidige baan vond). Daar zei ze me al wat ze ook vanavond bij DWDD verkondigde: de band gaat weg uit Maastricht en wil naar Amsterdam. Want in Maastricht gebeurt te weinig, en in Amsterdam is het te doen.

Erg jammer vind ik dat. Het is een beetje als met de economische crisis: als iedereen maar blijft roepen dat het crisis is, gaan mensen ernaar handelen en wòrdt het ook crisis. Zo is het ook met Maastricht en cultuur, of bijvoorbeeld ook met Maastricht en werkgelegenheid. Ik ben er van overtuigd dat je het ook om kunt draaien: zolang we maar roepen dat het in Maastricht gaat gebeuren, dan gaat het ook gebeuren. En niet alleen in woorden, maar ook in daden gebeurt er al van alles. Er is AINSI, er wordt getimmerd aan de Timmerfabriek, en we zijn hard op weg naar Maastricht Culturele Hoofdstad 2018. Daar hoort ook popmuziek bij, ook al is de Muziekgieterij nog niet helemaal de gewenste poptempel en ontbreekt er nog nachtelijk openbaar vervoer om dat mogelijk te maken. En dan is het zonde als talentvolle muzikanten de stad verlaten. We zijn immers hard op weg. Natuurlijk zal Maastricht nooit het culturele niveau krijgen van Amsterdam, maar we zullen naar een punt moeten werken waar talentvolle mensen denken: daar in Maastricht, daar is het te doen, daar moeten we heen!