Goed nieuws voor dierenopvang en zwerfkattenproject!

Maandagavond 18 januari 2010 was in meerdere opzichten een bijzondere commissievergadering Breed Welzijn. In één vergadering werd zowel over de noodopvang van vluchtelingen, als over de opvang van huisdieren gesproken. Het aanwezige CDA-fractielid opperde uiterst grappig dat ze een beetje het beeld kreeg van een uitgeprocedeerde alleenstaande minderjarige zwerfkat. Waar over de noodopvang van vluchtelingen Alex Meij namens de VVD het ijskoude standpunt innam dat we deze mensen geen opvang mogen bieden omdat we niet de problemen op moeten lossen van de landelijke overheid, was er over het dierenwelzijn gelukkig meer consensus met een mooie toezegging van de wethouder tot gevolg.

Na aanleiding van vragen vanuit de commissie bleek uit de beantwoording van de wethouder dat het dierenasiel van Maastricht met de gemeente sinds 2002 de afspraak heeft gemaakt om 300 honden en katten op te vangen waarvan wordt vermoed dat ze een eigenaar hebben (gehad). Deze afspraak is gebaseerd op de zogenaamde wettelijke gemeentelijke veertiendaagse opvangplicht voor deze dieren. Niet alleen voldoet het dierenasiel aan die verplichting, maar er worden zelfs meer dan die 300 dieren opgevangen!

Dat was reden voor mij om in de commissievergadering te vragen of die afspraak dan niet aan herziening toe was; moet het bedrag dat de gemeente hiervoor aan subsidie verleent aan het dierenasiel niet verhoogd worden, om beter bij de realiteit aan te sluiten?

Ook greep ik de kans aan om de wethouder te vragen of er niet structurele subsidie moest komen voor het zwerfkattenproject. Overal zijn zwerfkatten, katten die geen baasje hebben en zodanig verwilderd zijn dat ze ook nooit te dicht bij een mens in de buurt willen komen. Daar valt niets aan te doen, en het is ook helemaal niet erg. Het is echter wel belangrijk, ook voor de katten zèlf, om de kattenpopulatie binnen de perken te houden. Dat doe je niet door zwerfkatten te vangen en op te sluiten (of erger, af te maken), want voor iedere kat die je weghaalt, komt er weer een nieuwe terug die het opengevallen territorium overneemt. De oplossing is om ze te vangen, te steriliseren en weer terug te plaatsen. Daardoor breidt de populatie zich niet meer zodanig uit dat hij overlast kan veroorzaken. Zwangere moederpoezen worden bovendien rustig opgevangen en hun kittens ondergebracht bij gastgezinnen, waardoor de kittens niet verwilderen en wel geadopteerd kunnen worden. Het is een zeer waardevol project, maar de gemeente maakt er totnogtoe gek genoeg geen structureel geld voor vrij.

Tot mijn tevredenheid kwam de wethouder gelijk met de toezegging dat er bij de voorjaarsnota twee voorstellen zullen worden gedaan: één voor uitbreiding van de subsidie voor de opvangplicht, en een structurele subsidie voor het zwerfkattenproject. Al hield de wethouder wel een slag om de arm: voor zover hij daar nog invloed op heeft, want na de verkiezingen zal een nieuwe coalitie daar weer naar moeten kijken. Ik zal me er in ieder geval hard voor maken na 3 maart 2010!

BTW: je kunt de vergaderingen naluisteren op de website van de gemeente Maastricht. Dat is niet altijd even interessant, maar als je toch niets te doen hebt, niet onaardig. Je kunt de geluidsopname van de commissievergadering Breed Welzijn van 18 januari 2010 hier beluisteren. Het eerste gedeelte gaat over de noodopvang voor vluchtelingen, vanaf 01:08:30 begint het gedeelte over het dierenasiel.