D66 Maastricht maakt peilen van middel tot doel

Regelmatig houdt D66 Maastricht met haar stemtent een peiling in Maastricht, waarmee ze handig de krant halen: een keer vooraf ter aankondiging en een keer achteraf met de uitslag. De laatste tijd bekruipt me steeds meer het gevoel dat de stemtent niet meer het middel is om Maastrichtenaren naar hun mening te vragen, maar vooral een doel op zichzelf. De vraagstellingen worden steeds populistischer, en D66 wekt steeds meer de valse en niet waar te maken indruk dat politieke problemen te vatten zijn in een simpele ja of nee. Mijn grootste probleem is echter: wat vindt D66 nou zelf? Want totnogtoe doet D66 Maastricht met haar stemtent vooral de naam "GeenID66" eer aan! Schijndemocratie noem je zoiets...

Laat ik twee voorbeelden nemen, van de laatste tijd. Op 30 januari 2010 vroeg D66 de bewoners van Sint Pieter of ze vonden dat hun wijk verkeersveilig was, ongetwijfeld door de geluiden dat in Sint Pieter weinig gestrooid werd en de wegen er dus spekglad waren. De antwoorden waren volgens D66 interessant, maar wat vindt D66 er nou zelf van? Het verkiezingsprogramma van D66 telt 49 bladzijden, maar er lijkt meer aandacht besteed te zijn aan de vormgeving dan aan de inhoud. In het verkiezingsprogramma is niets te vinden over wat D66 wil met autoverkeer in de buurt van scholen, of met de afsluiting van de Mergelweg. GroenLinks is daar duidelijk over: de Mergelweg moet in het weekend afgesloten worden voor autoverkeer. Verder wil GroenLinks overal in woonwijken een maximale snelheid van 30km en een parkeerverbod rond scholen.

Een tweede voorbeeld is de peiling van D66 waarin ze de oude koe van de gekozen burgemeester uit de sloot trekken. Ook hier is de aanleiding niet dat D66 een standpunt uit wil dragen, maar gaan ze gewoon lekker populistisch voor een onderwerp dat op dit moment hot en sexy is: het aftreden van burgemeester Leers. Zou D66 de kiezers ook uitleggen dat er een reden is waarom in Nederland de burgemeester niet gekozen wordt? Dat de burgemeester in Nederland een duidelijk andere en vooral niet politieke functie heeft, in tegenstelling tot de ons omringende landen? Dat de burgemeester in feite vooral een onafhankelijke functionaris behoort te zijn, die het politieke proces behoort te faciliteren? Dat een gekozen burgemeester de positie van de raad als belangrijkste orgaan van de gemeente ondermijnt?

De werkelijke aanleiding voor de laatste peiling van D66 is natuurlijk om het volkomen onduidelijke standpunt van D66 over de Leers-affaire: "neenee, we leggen het nog één keer uit: D66 wilde Gerd Leers echt niet weg hebben. Nee, echt niet. Waarom geloven jullie ons nou niet?" Zou het er wat mee te maken hebben dat D66 uit angst voor stemmenverlies geen duidelijk partij heeft durven kiezen in het debat rond Leers? Zou het er wat mee te maken hebben dat in de meeste van de D66-persberichten het standpunt van D66 volledig ontbreekt? Dat D66 vooral een black box is, waar het toch vaak een verrassing is wat er nu werkelijk in zit?

Het punt dat ik wil maken is: mensen vragen om visie, om standpunten. Die ontbreken bij D66. D66 vindt namelijk wat de meerderheid vindt, vooral wanneer ze kunnen regeren. Zo vind je D66 net zo makkelijk in een links als in een rechts kabinet. CDA, PvdA en VVD hoeven D66 alleen maar de worst van een gekozen burgemeester of referendum voor te houden, en zodra ze D66 zat zijn, komen ze gewoon de afspraken over die kroonjuwelen niet na (zie de Nacht van Wiegel, en de Nacht van Van Thijn). Wie is de verliezer? Juist, de kiezer.

GroenLinks Maastricht doet dit al jaren anders. Regelmatig gaan we op buurtbezoek om met lokale bewoners te praten. Zo hebben we in de afgelopen jaren Randwyck, Sint Pieter, Borgharen, Itteren, Brusselse Poort, Boschstraatkwartier Oost, Eyldergaard, De Heeg en Céramique. Ook op andere wijze hebben we contact gehouden met verschillende buurten, zoals bijvoorbeeld Limmel. We vragen de buurtbewoners bij die bezoeken aan ons te vertellen wat er speelt in hun buurt, en geven daar ook onze visie op. Naderhand geven we daar ook een terugkoppeling aan. Zo vragen we burgers om hun mening, maar geven we hen ook waar zij om vragen: visie en standpunten.