109 kiezers bedankt!

De uitslag is nu definitief bekend. GroenLinks verliest een zetel en komt op 4 uit. De stand PvdA en CDA is definitief 7-7. Ik heb de drempel voor een voorkeurszetel niet gehaald, maar heb toch nog 109 stemmen gehaald. Daar ben ik enorm trots op, want er zal niemand op mij hebben gestemd omdat ik een man ben, of een Hollender, of omdat ze 4 gewoon zo'n leuk getal vinden. Nu ik niet verkozen ben, doen die 109 stemmen me des te meer goed.

Goed, er hebben wel 28 mensen op mij gestemd in Itteren. Daarmee heb ik na Guus Horssels en Luc Winants de meeste stemmen gehaald in Itteren. Da's best knap, want in Itteren is al sinds jaar en dag het CDA de grootste partij. Verder is Guus Horssels, met wie ik nog niet het genoegen heb gehad kennis te maken, oud-raadslid en actief lid van allerlei Itterse verenigingen. Desalniettemin was de kans dat hij met zijn plaats 19 wederom in de raad zou komen, zodat Itteren een eigen inwoner in de Maastrichtse gemeenteraad zou hebben, vrij klein. Hoe dan ook wil ik de 28 kiezers uit Itteren bedanken voor hun stem!

En dan Limmel, het dorp waar ik vijf jaar gewoond heb, waar ik bijna elke vergadering van de buurtraad bijgewoond heb, waarvoor ik een lans gebroken heb in de fractie van GroenLinks. Helaas is dit slechts door 8 mensen beloond. Dat is jammer, hoewel ik me realiseer dat ik met geen mogelijkheid tegen geboren en getogen Limmelaar en oud-buurtraadslid Mat Brüll op zou hebben gekund. Ik gun Mat al zijn behaalde stemmen ook van harte, want die stemmen komen voort uit jarenlang hard werken voor de samenleving in Limmel. Wat ik wel jammer vind en vond, is dat Mat zich verkiesbaar heeft gesteld voor het CDA. Dat terwijl wethouder Winants zich nou niet op z'n best heeft ingezet voor de hele situatie rondom de uitbreiding van de MOSA en Limmel aan de Maas. Daarmee doet Mat zichzelf en Limmel tekort.

Het gevolg van dit alles is dat ik op de reservebank terecht ben gekomen. Als GroenLinks wederom toetreedt tot de coalitie, schuif ik door en word ik alsnog raadslid. Zo niet, dan moet ik gewoon wachten op de (eerst)volgende verkiezingen. In de nabespreking van de verkiezingen met onze leden werd ik gevraagd 'hoe ik eronder was'. "Ik ken de spelregels en ik accepteer die", was mijn antwoord. "Immers, als je je zeker niet wil verbranden, moet je sowieso niet bij het vuur gaan zitten."

Wat me overigens goed heeft gedaan is de aandacht die De Limburger besteedde aan de keerzijde van de opkomst van vrouwen in de Maastrichtse gemeenteraad: het verdwijnen van jong politiek talent uit de raad. Zo schrijft De Limburger:

Het aantal jongeren is afgenomen. Talenten als Bastiaan de Jong, Guido Reehuis en Marnix Janssen hielden het zelf voor gezien, anderen (PvdA’er Antoine van Lune, Gert-Jan Krabbendam van GroenLinks) konden hun relatief hoge positie op de kieslijsten niet verzilveren.

Wat leuk dat De Limburger mij betitelt als talent omschrijft! Overigens mis ik in dit rijtje Roxanne van Wunnik, die zeker als een jong politiek talent omschreven mag worden en voor wie - zeker nu het CDA definitief maar 7 zetels krijgt - de kans zeer klein is dat ze wederom raadslid wordt. Dat is allemaal erg jammer. De kans bestaat immers dat het jonge talent, dat de raad van Maastricht volgens mij hard nodig heeft, weggekaapt wordt door andere gremia.