Verscheur het CDA!

Het CDA is in crisis. Alle facties binnen de partij staan lijnrecht tegenover elkaar, samen te vatten in een linkervleugel/rechtervleugel tegenstelling. Nog nooit stond het CDA zo laag in de peilingen. Een scheuring van het CDA zou een zege zijn voor de Nederlandse politiek, en voor de kiezer. In tijden van steeds verdergaande polarisatie is een zogenaamde middenpartij per definitie kiezersbedrog: één van beide vleugels delft namelijk het onderspit.

In het huidige geval delft de linkervleugel van het CDA het onderspit om een rechtse gedoogcoalitie aan een meerderheid te helpen. De linkervleugel van het CDA dreigt daarmee Wilders een handje te gaan helpen het aanzien van Nederland in de hele wereld naar de filistijnen te helpen. Daar is die linkervleugel - terecht, zou ik zeggen - niet blij mee. Een manifest is opgesteld en door verschillende prominente CDA-politici ondertekend, waaronder zelfs de voorzitter van CDJA Maastricht. De ondertekenaars van het manifest dreigen met een scheuring van de partij: "Een afsplitsing dreigt." Dames en heren ondertekenaars, dat zou een zege zijn! Ik zeg: DOEN!

Het CDA heeft zich in de loop van de tijd ontwikkeld tot een typische regentenpartij. Niet alleen zijn ze de stichters van de Vriendenrepubliek Limburg, ze houden hem ook graag in stand (zie voorbeeld 1, voorbeeld 2, voorbeeld 3, etc. etc.). Het CDA is volkomen los geraakt van haar Christen-Democratische basis, waarin het gezin de hoeksteen van de samenleving vormde en de mens rentmeester was van Gods creatie, waarin barmhartigheid en tolerantie belangrijke elementen waren van het politieke programma. Het CDA van onze tijd wil regeren, ten koste van alles, en liefst over de rechtse boeg. Maxime Verhagen is kampioen in bagatelliseren van interne kritiek en in het spelen van politieke spelletjes om een coalitie met CDA en PvdA te voorkomen. Verhagen is de belichaming van een louche autoverkoper: je voelt gewoon dat hij je achter je rug om belazert en toch laat je hem je een auto aansmeren.

Toch is dat CDA van vroeger er nog wel, en gelukkig dus niet alleen bestaand uit politieke fossielen uit de vorige eeuw. Het lijkt erop dat het niet de meerderheid vormt binnen het huidige CDA, maar ze zijn altijd nog significant groot genoeg om een gedoogcoalitie VVD-CDA-PVV mogelijk te maken: één zeteltje is immers al voldoende om die coalitie de meerderheid te ontnemen. Een breuk maakt het voor de kiezer ook duidelijk en voorkomt dat de linkse CDA-kiezer een rechtse regering in het zadel helpt en vice versa. Als we dan toch aan het polariseren zijn, laten we de keus dan maar gelijk nóg een stukje gemakkelijker maken. In dat geval zou een linkse coalitie meer in beeld kunnen komen dan ooit. En mocht je geen groen-linkse coalitie willen, dan kies je gewoon voor blauw-bruin. 

Of het gaat gebeuren? Ik denk het niet. Ik denk dat er nog heel wat water door de Maas moet stromen om de kampioen op-het-pluche-blijven-zitten-no-matter-what van alle Nederlandse partijen te laten scheuren. Uiteindelijk is dreigen met een afsplitsing één, het daadwerkelijk doen iets anders. De onvrede zal echter blijven, met een verdere teloorgang van het CDA ten gevolg. Kiezers vinden namelijk één ding écht niet leuk: ruzie in de tent. Na een klinkende verkiezingsnederlaag, is het dan wachten op de volgende dreun. Je zou van minder wanhopig worden...